The story continues..

De Nederlandse versie van dit verhaal kan onder de lijn gevonden worden.

After my last story there happened a lot but nothing. Since I still do not have a job I am most days at home just doing some job research, cleaning, reading, baking and sun bathing things. Beside, all this days of doing almost nothing I also had some fun things to do such as a weekend away with my Uruguayan family (the family of my exchange) to Carmelo, visiting friends, parties and going to the football matches of Peñarol.

I will start with the weekend away. We went with my Uruguayan mother, brothers and sister, their girlfriends, boyfriend and daughter from Friday evening till Sunday afternoon to a hotel in Carmelo in the province Colonia (at the boundary with Argentina in West Uruguay, close to Colonia del Sacramento). It was a few hours drive and since we left late we arrived very late. It was a kind of countryside hotel but luxury. We felt very at home and because they allowed us we even used the kitchen and dinning room of the hotel for preparing our dinner that night. The Saturday we had unfortunately bad weather – rain, a lot of clouds and wind – but we decided to just drive around with the car and see some famous places close to Carmelo. We visited Punta Gorda – where two rivers come together; Playa de la Agraciada – where the thirty-three orientals landed to safe Oriental Province (now for a part known as Uruguay) from the Brazilian and Portuguese invasion (more background information can be found at ); and we tried to visit some other heritage places. Surprisingly everything was closed even though it were the heritage days in Uruguay and for example all museums and heritage places were open and free of costs in Montevideo the whole weekend. But in Carmelo and surrounding nothing special was organized for that weekend. That evening Adriana cooked for us her famous hamburgers and we went for a swim in a quite scary swimming pool where we arrived after walking through a dark and strange hall. It was all dark and luckily we were with a few because the lights were not easy to find. The next day we went to Colonia del Sacramento, but as the other day it was raining and the weather was bad, so we just had a nice lunch and returned to Montevideo. The special thing about the trip was that it was with the whole family again. It was really nice to see everybody, and although the weather was bad I enjoyed it a lot.

The next weeks I just had some nice meet ups with friends, I got my Uruguayan Identity card and I got my clothes and shoes together for the 15th birthday of Mica, the sister of a friend of Maxi and me. The 15th birthday is in Uruguay something like the Sweet 16 in the USA. It is a big party where family and friends are invited, everybody dresses up formal party clothes, there is music, there is food and a lot of fun. At Mica her 15th birthday quite some people from my Uruguayan high school were invited and it was a lot of fun to be with them together again, it felt like the old days. We laughted, we danced, we ate, we talked and we took funny pictures in the picture box. It was a great party and Mica looked like a real princes.

Last week I went to the last match of Peñarol for the Copa Sudamericana. It was a great match, Peñarol was winning, I finally felt a little more Uruguayan and screamed a little louder for their goals but although they won with 2-1 they had to do a shootout because Peñarol lost the other match in Argentina with 2-1. They started well, but missed after the first goal already all the shots and therewith their tournament in the Copa Sudamericana ended. People said they cried, but luckily I am not that passionate yet so I could keep it very dry.

As last I would like to tell you something about the elections for the new Uruguayan president which took place last Sunday. For over a month every day all day long there were commercials for the presidential elections. Everywhere you walked you heard songs from the different candidates and the different lists from the different political parties. Also everywhere in the street people where handing out lists. These lists are to vote beside the president and vice president (two man elected by their party – the same names are at every list of that party), also for the senators and the deputies (different people from a party – different names appear at different lists of a party). So one party can have many different lists with all the same candidates for president and vice president, but with different candidates for senators and deputies. The Uruguayan citizens have to chose first which party or president candidate they prefer and then look for the lists which senators and deputies they would chose. The list they prefer they have to take with and put it in an envelope to vote. To win the elections a party needs to have 50% of the votes +1 extra (so the majority). Last Sunday with the first round none of the parties won with the majority, but two parties (Frente Amplio and Partido Nacional) gained by far most of the votes and therefore they will continue their campaigns for the second round in November where for sure one of them will win and will deliver their president (Tabaré Vázques or Lacalle Pou). In Uruguay the whole election procedure is a big thing, everybody talks about it, everyone has their own opinions (strong opinions) and they are not afraid to show who they vote. I have seen many cars passing by with the flag of their favorite party (or list), but also people have the flags hanging out of the window of their houses, walk with it through the streets etc etc. Furthermore, I have heard that it will be a big party when the winner is announced in November, so I am very curious and excited to see how that will be. Just one more month to wait.

So as you see the story continues while I am waiting for my Uruguayan residence. I have my Uruguayan Identity Card, but have to wait for a job and get my health card to finalize my part of the immigration procedure. The whole procedure will take around the two years, but that will be all in the hands of the immigration office. I hope to get a job soon to be able to really participate in the Uruguayan live, because though I am living with a Uruguayan family and have my Uruguayan friends around, I still have more the feeling I am on holiday as being here to stay. However, I have to admit that there is nothing wrong with having a little holiday neither now the weather is already very good (around 30 degrees last week) and I can enjoy my time outside. And… a job I will find hopefully soon enough.

Na mijn laatste verhaal is er veel gebeurd maar toch ook weinig. Omdat ik nog altijd geen werk heb, en ik de meeste dagen thuis ben zoek ik werk, maak ik schoon, ik lees, ik bak en zit in de zon. Verder, naast al deze dagen van niks doen heb ik ook veel leuke dingen beleefd, zoals een weekend weg met mijn Uruguayaanse familie (mijn uitwisseling familie) naar Carmelo, bezoekjes aan vrienden, feestjes en voetbal wedstrijden van Peñarol.

Ik zal beginnen met het weekendje weg. We zijn met mijn Uruguayaanse moeder, broers en zus, hun partners en dochter van vrijdag avond to zondag middag naar een hotel in Carmelo in de provincie Colonia (op de grens met Argentinië in west Uruguay, dicht bij Colonia del Sacramento) geweest. Het was een paar uur rijden en omdat we al laat vertrokken kwamen we ook erg laat daar aan. Het was een soort plattelands hotel maar luxe. We voelden ons erg thuis en omdat ze ons toegang gaven gebruikte we de keuken en de eetkamer voor ons dinner die avond. Zaterdags was het helaas slecht weer – regen, veel bewolking en wind – maar we hadden toch besloten om wat rond te gaan rijden in de auto en wat bekende plaatsen te bezoeken in de buurt van Carmelo. We gingen naar Punta Gorda – een plaats waar twee rivieren samen komen; Playa de la Agraciada – waar de drie-en-dertig Orientals arriveerden om de Provincie Oriental (nu voor een deel bekend als Uruguay) te redden van de Braziliaanse en Portugese invasie (meer informatie hierover in het Engels kan gevonden worden op ); en we probeerden andere culturele erfgoed plaatsen te bezoeken. Verrassend genoeg was alles gesloten al waren het de erfgoed dagen in Uruguay en waren bijvoorbeeld alle musea en erfgoed plaatsen dat weekend open en gratis in Montevideo. Maar gek genoeg was in Carmelo en de omgeving niks speciaals georganiseerd voor dat weekend. Die avond kookte Adriana haar bekende hamburgers en we zijn met zijn alle gaan zwemmen in een best wel eng zwembad waarvoor je door rare donkere halletjes moest lopen om er te komen. Het was nog donker in het zwembad en gelukkig waren we met een aantal want het lichtknopje was niet makkelijk te vinden. De volgende dag gingen we naar Colonia del Sacramento, maar doordat het weer slecht was – nog altijd regen – we besloten om alleen te gaan lunchen en weer terug te keren naar Montevideo. Het speciale aan de reis was dat het weer eens met de hele familie samen was. Het was heel fijn om ze allemaal weer te zien, en al was het weer slecht ik heb me prima vermaakt.

De weken daarna had ik een paar keer met vrienden afgesproken, ik kreeg mijn Uruguayaanse Identiteits kaart en ik had na lang zoeken mijn kleren en schoenen gevonden voor de 15de verjaardag van Mica, het zusje van een vriend van Maxi en mij. De 15de verjaardag is in Uruguay net zoiets als een Sweet 16 in Amerika. Het is een groot feest waar vrienden en familie zijn uitgenodigd, iedereen komt in formele feest kleren, er is muziek, eten en heel veel plezier. Op Mica haar 15de verjaardag waren ook veel mensen uitgenodigd van mijn Uruguayaanse middelbare school en het was super gezellig om weer eens met iedereen samen te zijn, het voelde nostalgisch. We hebben veel gelachen, gedanst, gegeten, gepraat en grappige foto’s gemaakt in de picture box. Het was een groots feest en Mica was een echte prinses.

Afgelopen week ben ik naar de laatste wedstrijd van Peñarol geweest voor Copa Sudamericana. Het was een leuke wedstrijd, Peñarol was aan het winnen en ik voelde me eindelijk een beetje meer Uruguayaans en schreeuwde luider voor de doelpunten. Maar ondanks dat ze wonnen met 2-1 kwam het tot een penalty reeks omdat Peñarol de andere wedstrijd in Argentinië had verloren met 2-1. Ze begonnen erg goed, maar miste na het eerste doelpunt al alle penalty’s en liggen daardoor uit het toernooi. Sommige mensen zeiden dat ze hadden gehuild, maar gelukkig ben ik nog niet zo gepassioneerd dus kon ik het erg droog houden.

Als laatst wil ik jullie iets vertellen over de verkiezingen voor de nieuwe Uruguayaanse president dat afgelopen zondag plaats vond. Voor langer als een maand waren er elke dag de hele dag door reclames voor de presidents-verkiezingen. Overal waar ik was hoorde ik de verschillende liedjes van de verschillende kandidaten en de verschillende lijsten van de verschillende politieke partijen. Ook overal werden er lijsten uitgedeeld aan mensen op straat. Deze lijsten zijn om naast het stemmen op de president en vice president (twee mannen die gekozen zijn door hun partij – beide namen komen terug op elke lijst van hun partij) ook een stem uit te bregen op de senatoren en deputaten (verschillende mensen van een partij – verschillende namen staan op verschillende lijsten van een partij). Dus een partij kan veel verschillende lijsten hebben met op elke lijst dezelfde president en vice president kandidaten maar met verschillende kandidaten voor senatoren en deputaten. De Uruguayanen moeten dus eerst kiezen welke partij of welke president ze willen en daarna op de verschillende lijsten kijken welke senatoren en deputaten ze prefereren. De lijst die zij kiezen moeten ze mee nemen op de dag van de verkiezingen en in een envelop doen om te stemmen. Om de verkiezingen te winnen moet een partij 50% van de stemmen + 1 extra stem hebben (de meerderheid). Afgelopen zondag tijdens de eerste ronde heeft geen enkele partij gewonnen met de meerderheid, maar twee partijen (Frente Amplio en Partido Nacional) hadden verre weg de meeste stemmen en gaan daarom door met hun campagnes voor de tweede verkiezings-ronde in november. Hier zal zeker een partij winnen en die partij zal zijn president leveren (Tabaré Vázques of Lacalle Pou). In Uruguay is de hele verkiezings-periode een groot iets, iedereen heeft het erover, iedereen heeft zijn eigen mening (sterke mening) en ze zijn niet bang om te laten zien op wie ze gaan stemmen. Ik heb auto’s voorbij zien komen met de vlag van hun favoriete partij (of lijst), maar ook mensen hebben vlaggen uit het raam van hun huis hangen, ze lopen ermee op straat etc etc. Daarnaast heb ik gehoord dat als de winnaar bekend word in november er een groot feest uitbarst, dus ik ben erg nieuwsgierig en enthousiast om dit mee te maken. Nog een maandje wachten.

Dus zoals jullie zien, mijn verhaal gaat door terwijl ik wacht op mijn Uruguayaanse verblijfsvergunning. Ik heb mijn Uruguayaanse ID kaart, maar om de immigratie procedure af te ronden moet ik nog werk vinden en een gezondheidskaart krijgen. Daarna duurt het hele proces zo’n twee jaar, maar dat is verder in de handen van de immigratie dienst. Ik hoop om snel een baan te vinden om echt deel te kunnen nemen aan het Uruguayaanse leven, want al woon ik bij een Uruguayaanse familie en heb ik mijn Uruguayaanse vrienden om mij heen, ik heb nog altijd het gevoel dat ik hier meer op vakantie ben als om hier te wonen. Al moet ik wel toegeven dat ik het niet erg vind om een kleine vakantie te hebben, nu het mooie weer is aangebroken (afgelopen week de hele week 30 graden) is het ook fijn om buiten te zijn. En.. hopelijk zal ik snel genoeg een baantje vinden.

One thought on “The story continues..

  1. Eindelijk je verhaal gelezen en uitleg over alle party foto’s van laatst! Leuk 🙂 klinkt alsof je het super naar je zin hebt. Hoop dat je snel een baan vindt, ik duim voor je! Hele dikken knuffel xxxxx

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen. logo

Je reageert onder je account. Log uit /  Bijwerken )


Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s